تبلیغات
گلشهر، وبکده ای برای فردای بهتر - بامیان سرزمین شگفتی ها (1)
 
درباره وبلاگ


گویند که «امید و چه نومید!» ندانند
من مرثیه‌گوی وطن مرده‌ی خویشم


مدیر وبلاگ : آخوندزاده
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

کلمه امروز:

تماس با ما
گلشهر، وبکده ای برای فردای بهتر
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
سه شنبه 26 مرداد 1395 :: نویسنده : محمد جواد آخوندزاده

اشنایی مختصر با ولایت بامیان

بامیان سرزمین عجایب و غرایب یکی از دیدنی ترین ولایات افغانستان است، با تاریخ غنی و پر حادثه و حیرت انگیز، از نظر موقعیت جغرافیایی در منتها الیه ناحیه غربی سلسله جبال پامیر و هندوکش در قلب افغانستان قرار گرفته است. با مساحت تقریبی 17555 کیلومتر مربع و به ارتفاع حدود 2500متر  از سطح دریا، دارای آب و هوای کوهستانی ،پاک و شفاف . شبهای پر ستاره و بسیار دینی و بهار دل انگیز و زمستانهای سرد و برفگیر و طولانی.

در جنوب بامیان سلسله کوههای مرتفع بابا، مانند یک دیوار بلند طبیعی این سرزمین را از بهسود جدا می سازد. بلند ترین قله آن به نام "شاه فولادی" یا به عبارت صحیح تر "شاح فولادی" دارای 5140 متر ارتفاع، در امتداد دره فولادی در ارتفاعات جنوبی بامیان قرار دارد.

 ساکنان ولایت بامیان مرکب از پیروان تشیع و تسنن، عمدتا از طوایف هزاره اند و در ولسوالی کهمرد و سیغان و غندک و جلمیش و مرکز بامیان، جمعیت قابل توجهی از اهل سنت زندگی میکنند. آمار دقیق از نفوس انسانی این ولایت در دست نیست، آمارهای منتشره چندان مورد اعتماد نمی باشند. طبق تخمین هایی که از طرف افراد نسبتا خبره و اهل بصیرت اظهار می شود، جمعیت فعلی آن از ششصد هزار نفر کمتر نیست. سالنامه افغانستان ( افغانستان کالنی) * (افغانستان کالنی، سال1342ش، چاپ کابل)کل نفوس آنرا در سال 1342 ش. به تعداد 328955 نفر ذکر کرده است که نزدیک با واقعیت می نماید. و چون جمعیت افغانستان لااقل در هر 26 سال به دو برابر ارتقاء می یابد، لذا می توانیم بگوئیم که اگر جمعیت بامیان (که به دلیل کمبود امکانات پزشکی مرگ و میر نیز در آن بالا هست) اگر هر سی سال بعد دو برابر شود، پس تخمین ششصد هزار نفر دور از واقعیت نخواهد بود.

 آقای محمد کریم عضو مسلکی موزیم کابل، راجع به خصوصیات تاریخی هنری بامیان نوشته است: " بامیان تقریبا 250 کیلومتر به سمت شمال غرب کابل موقعیت دارد. این دره زیبا زمانی مرکز مذهبی ، هنری و تجارتی شرق و غرب بود. ساختمان طبیعی آن به قسمی است که برای تراشیدن مجسمه ها و کندن سموج و مغاره با ناحیه سموجهای " اجنتا و اپلورا"ی هند مشابهت دارد. بامیان از سال 1922- 1933 میلادی توسط هیئت باستان شناسان فوانسوی(موسیو فوشه، گودار، هاکن و کرل) مورد کاوش قرار گرفت. از جمله تعدادی نقاشی دیواری از دره " ککرک" کشف و به موزیم کابل در معرض نمایش قرار داده شد. این نقاشی انکشاف هنر محلی را به طرز بسیار جالبی به نمایش می گذارد. هنر بامیان یک هنر خاصی است، مخلوط از ایلنیک، ساسانی و هندی. طدر لباس ، آرایش و اشکال حیوانات و پرندگان و تزئینات نیم تاج و هلال مدور که بر تاج قرار دارد، مشابه تزئینات دوره ساسانی می باشد. در دره های مجاور مانند دره ککرک به صورت بارز به مشاهده می رسد. مانند نقاشی تصویری " سر گراز" و یا نقاشی دیواری دو پرنده که حمایل مروارید را به منقار خود گرفته اند.

 اما در نقاشی دیواری ماندلا و سرد و اتا تاثیرات هنر محلی به حد کمال به مشاهده می رسد. نقاشی دیواری ماندلا یا دایره نجومی این نقاشی از گنبد یکی از عبادتگاه های معبد ککرک جدا و در موزیم کابل به معرض نمایش گذاشته شد و در وسط " دایره" بودا به صورت نشسته دیده می شود که در حالت " دهرمه کاکرا مودرا" یعنی اشاره تعلیم دانش می باشد و اطراف او را بوداهای دیگر احاطه کرده است"* (محمد کریم، مجله جمهوریت،شماره 1، سال 1355، کابل، ص75،78) 

منبع: کتاب بامیان سرزمین شگفتی ها ( نویسنده: کاظم یزدانی)

بامیان سرزمین شگفتی ها(2)

بامیان سرزمین شگفتی ها(3)

بامیان سرزمین شگفتی ها(4)





نوع مطلب : فرهنگی، 
برچسب ها : گلشهر، بامیان، بودا، تاریخ،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 27 مرداد 1395 12:21 ق.ظ
syar navishte khub bud, khub ast keh edameh dahid
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر